26 Ocak 2013 Cumartesi

Un-Happy 5

*Yazarın tek amacı aylardır tamamlamaya çalıştığı şu aptal yazıyı tamamlamaktır*
   Haruno,etrafına bakındı.Işıklar kapalıydı.Pencereden bakınca ayın yakınmışcasına büyük olduğunu görebiliyordunuz (Önceki bölümde yalnızca teleskopun göründüğünü yazmıştım,ama diğer tarafta pencere varmış.)Ayın ışığı,heryeri,ama özellikle masanın üstündeki elması aydınlatıyordu.Elmasın altında,not defterinden yırtılmış bir kağıt vardı.
   Gözlerini ovdu.Elmas,gözünü kamıştırmıştı.Herhalde dikkat çekmek için oraya konulmuştu.Altındaki lanet olasıca not neyin nesiydi?
"- 6 15 16 1 22 - 2 12 21 - 5 6 27 - 18 17 1 - 2 1 14 18 28 17 1 17 1 3 1 14 - 18 21 5 1 5 11 21 14 6 23 7 6 5 6 2 12 15 12 21 22 12 17 - 8 6 21 6 3 12 - 22 1 14 15 1 28 11 3 11 5 1
Acele et,yakında gelecekler."

"Yine mi şifreler?" diye düşündü.Şifrelerden nefret ediyordu artık.Acele etmek istemiyordu.Kim gelecekti ki sanki?
   Bir anda,odanın ilginç bir özelliğini fark etti.Her yer beyazdı.Ve soğuktu.Bu kağıt ve elmas dışında.Ve,kağıt ıslanmıştı.Bu oda kardan mıydı?Siz hayatınızda daha önce kardan oda gördünüz mü bilmem,ama Haruno hiç görmemişti.Dışarı baktı.Pencerenin camlarına dokundu,camlar buzdandı.Dışarısı,çıkmaz sokaktan baktığı gibi bir ormandı.Ama...Bir sorun vardı.Her yer bembeyazdı.Kar beyazı.Her yer kardı.Ve her yer eriyordu.Belki acele etse fena olmazdı.
   Soğuk,beyaz sandalyeye oturdu.Elini cebine soktu,bir kalem aradı.Cebinden mavi bir boya kalemi çıkardı (Sınırsız kalem!)Kardan adama dönüşmeden bir şeyler yapmaya başladı.
   Birkaç dakikada şifreyi çözmüştü.Kağıtta şunlar yazıyordu:

"elmas bir dev
ona bak
oynanacak ordadır
keşfedebilirsin gereci saklayıcıda"

Hayatında bu kadar saçma bir şey görmediğini düşündü.Mavi kalemle kağıdın üst köşesine şifrenin çözümünü yazdı ve düşünmeye başladı.Elmas nasıl bir dev olabilirdi?Elması eline aldı.Odada kardan olmayan tek varlıklar o ve elmastı sanki.O anda,mavi kalemin buza dönüşmeye başladığını fark etti.Saçlarının uçlarının beyaz ve soğuk olmaya başladıklarını gördü.
   Suratı buz kesildi (ha ha ha...Dikkat:Espriyi anlamanız saatler sürebilir.)
Elması büyütecek bir makine aradı.Bir mikroskop gibi.Yada büyüteç gibi.Cevap bu olabilirdi,büyüteç.Ona bakmak için bir büyütece ihtiyacı vardı.
"Keşfedebilirsin gereci sakayıcıda"
Gereç büyüteç olmalıydı.Saklayıcı...Buzdolabı belki?Buzdolabı.Evet,dolap.Haruno,biraz düşününce bunu buldu.Çünkü,burada birşeyleri saklayabileceği tek yer bir dolaptı.Beyaz ve soğuk dolabı açtı.Elleri ıslanmıştı.Kar eriyordu.Saçlarından damla damla sular akıyordu.
   Dolaba baktı.İçinde bir iki kara dönüşmüş fincan ve kahve bulunuyordu.Alt raflarda ise,kara dönüşmemiş bir büyüteç vardı.
   "Bu nasıl bir sihir?" diye düşünmekten kendini alamadı Haruno.Büyüteci aldı,elmasa baktı.Küçük bir yazıyla,"Aradığını bu elmasta bulacaksın.Işık." yazıyordu.
   Işık...Bu açık ve netti.
   Elması ay ışığına tuttu.
   Yerde,gökkuşağı renklerinde bir çukur açıldı.Bu elmas bir prizmaydı.Sihirli bir prizma.Çukurdan içeri girdi.
   O gözden kaybolurken,karlar birden yok oldu.Herşey olması gerektiği gibi görünüyordu artık.Ardından,odaya biri girdi...
   Kahverengi saçlı bir çocuk.

2 yorum:

  1. Aylar sürmüş ama bölüm de tam olmuş hani. Bayağı güzel yazmışsın Suki-chan *-* *Haruno'nun zekasına hayran olur ve 'Ben neden böyle zeki olamıyorum' deyip kafasını duvara vurmaya başlar. "Ahmak Ani" "Salak Ani"* *Dobby'yi hatırlayıp gülme krizine girer* *kafasını vurmaya devam eder*
    Ve...Kim.O.Çocuk. O____O

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o cOcUqA yAzIq dAhA aDı bİlE yOq yHa.
      Bu arada ben bile Haruno kadar zeki değilim ehehe ._.

      Sil